•  

    Wilt u...

    .... met een gerust hart naar uw werk
    gaan en zich niet druk hoeven maken
    om uw huisdier?

  • Wilt u:

    • een sociale, gehoorzame hond die lekker in zijn vel zit?
    • meer kennis en inzicht over uw hond en/of kat?
    • meer uit uw trouwe viervoeter halen?
  • Geen vervoer...

    ... en toch naar een dierenarts?

  • Wilt u...

    een goede en duidelijke begeleiding voor u en uw huisdier?

Pets Care Center

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven. De afgelopen weken hebben we het erg druk gehad en ik heb weer veel meegemaakt. Zo ben ik voor het eerst naar het strand geweest, ik heb wat onderzoeken gehad bij de dierenarts omdat ik wat last heb van groeipijnen, ik heb een hele leuke wandeling gemaakt met mijn 3 broers Enzo, Joy en All Stars en last but not least ik ben mijn tanden aan het wisselen. Dit betekent dat ik erg veel last heb van mijn mond dus ik ben veel op zoek naar dingen om in te bijten. Met name de muur moet het ontgelden. Om te voorkomen dat ik de hele muur weg kauw heb ik extra harde kauwbotten gekregen, het fijnste is de buffelhoorn. Dit is super hard materiaal en i.p.v. dat ik het echt opeet komen er schraapsels vanaf waardoor ik er super lang mee kan doen.

Ik heb ook de “kunst van het verzamelen” geperfectioneerd de laatste weken. Dalmatiërs staan erom bekend dat ze graag dingen verzamelen. Vanaf het begin verzamel ik al mijn speelgoed en leg ik het allemaal op mijn kussen, onder een bosje in de tuin of in 1 hoek van de bank. De laatste weken ben ik het wat gaan uitbreiden met afstandsbedieningen, kleding, schoenen, sokken, en hooi/pinda’s van de chinchilla’s. Het leuke van dat alles is dat ik deze spullen geen vaste plek geef en ook nog echt verstop. In de ochtend is er dan ook een nieuw ritueel ontstaan bij Myrthe en Willeke. Ze staan op en gaan dan eerst op zoek naar alles wat kwijt is. Met name schoenen is altijd een feest. Ik leg ze nooit bij elkaar dus je linkerschoen kan onder mijn kussen liggen terwijl je rechter schoen op een plank van de boekenkast ligt. Aangezien dit elke ochtend een sport is geworden om alles bij elkaar te zoeken calculeren Myrthe en Willeke voortaan wat extra tijd in voor deze speurtochten.


Waarover ik jullie ook nog graag wil vertellen gaat over een stukje beleefdheid in het bos. Elke wandeling valt het me op hoe weinig mensen rekening houden met elkaar. Het moet een vuistregel zijn dat als je ziet dat een andere hond is of wordt aangelijnd dat je jou hond ook bij je houdt! Je weet immers niet waarom een hond wordt aangelijnd. Misschien kan hij niet goed met andere honden, misschien is hij hartstikke bang en bijt hij daardoor of wil de eigenaar voorkomen dat de hond nog angstiger wordt, misschien is ze loops of net gecastreerd, of nog erger net geopereerd en/of heeft de hond fysiek pijn waardoor hij niet met andere honden mag spelen!

Laatst liep ik met Willeke en een trainingsklant in het bos. De klant had een jonge border collie pup bij. Omdat we willen trainen dat ik en de andere pup niet achter elke hond in het bos aanrennen lijnen Willeke en de klant ons aan en gaan in de berm wachten tot mensen gepasseerd zijn. Zo leren we dat we niet met elke hond kunnen/moeten spelen en leren we even te wachten zodat andere mensen rustig kunnen passeren en wij er niet achteraan rennen. Er kwam een groepje dames aan en Willeke had nog niet eens gezien dat ze honden bij hadden maar we waren dus al netjes aangelijnd. Het groepje dames dat ons passeerde had 5 (!) honden bij die ineens op ons af kwamen stormen, allemaal donkerkleurige labradors en herders.

Pups moeten gesocialiseerd worden met andere honden dat begrijp ik, maar dit moet wel rustig en op een leuke manier! Geen een van de dames lijnde haar eigen hond aan of riep deze bij zich. Wat gebeurde er dus 5 (grote) honden duiken op mij en de andere pup die bij me stond. Ik vond donkere honden toen nog echt heel eng waardoor ik in paniek raakte. Willeke roept naar de dames dat ze de honden terug moeten roepen en bij zich moeten houden. Dit is verantwoordelijkheid nemen als baasje, vindt jou hond het niet grappig dan zeg je de andere eigenaar dat deze zijn hond moet bijhouden! Maar wat er gebeurde was schandalig, een van de dames krijgt een ontzettend grote mond en gooit wat commentaar naar Willeke. Om vervolgens heel chagrijnig de honden terug te roepen die dan ook nog op hun donder krijgen omdat ze niet “luisteren”. Waarom mensen gepikeerd raken bij de vraag of ze hun hond  bij zich willen houden is voor mij een raadsel. Of het komt uit onzekerheid, een stukje egoïsme “ want mijn hond vindt het wel leuk” ik weet het niet. 

 

Situatie 2:
Ik heb de laatste weken last van groeipijnen. Ook liep ik al een tijdje niet goed met mijn rechter achterpoot en leek ik last te hebben van mijn heup. Er zijn röntgenfoto’s gemaakt en deze waren gelukkig goed. Maar het kan altijd nog dat er een spiertje of peesje was dat irriteerde. Ik kreeg pijnstillers en moest rustig aan doen. Om te voorkomen dat de pijn erger werd en om ervoor de zorgen dat alle spieren ed. genoeg rust kregen mocht ik even alleen aan de lijn wandelen en niet met andere honden spelen. Wat gebeurde er met regelmaat zowel op straat als in het bos: ik loop netjes aan de riem, andere mensen laten hun hond gewoon los lopen, hond duikt op me, ik weer pijn en loop weer mank. Dit geeft natuurlijk veel irritatie bij Myrthe en Willeke. Dierenarts kosten zijn niet goedkoop, ze zien dat ik pijn heb wat gemakkelijk voorkomen kan worden als andere mensen hun hond bij houden. Plus wat er nu elke keer gebeurde is dat ik pijn kreeg na het zien van een andere hond waardoor ik de link kon leggen tussen pijn & honden. Dus het zien van een hond levert pijn op, zo denk ik. Hierdoor kan ik angst krijgen voor andere honden en daarop gaan reageren. Waarom ik bij het verhaaltje over het groepje honden expres omschrijf “donkere, labradors en herders” is omdat honden generaliseren. Dit wil zeggen dat als 1 hond met donkere vacht eng is, alle honden met donkere vacht eng kunnen worden. Het is een kleine moeite om je hond bij je te houden en het voorkomt zoveel gedoe voor andere mensen!


Stel de andere persoon ken je of je wilt toch graag dat je hond even speelt dan vraag je dat eerst! “Vind je het goed dat ik de hond losmaak en dat ze even kennismaken?”. 1 zin, niet moeilijk, iedereen snapt het. Het voorkomt veel angst en pijn want nogmaals je weet niet waarom iemand anders zijn hond aanlijnt! Loop zelf ook niet op een andere hond af als deze aan de riem zit. Ook al heb zelf je geen hond bij je en wil je de hond alleen aaien. Vraag het eerst! Bij kinderen wordt het vaak gezegd “ eerst vragen of je de hond mag aaien”. Doe dit zelf als volwassenen ook!

Zoals je bovenaan dit blog leest heb ik veel meegemaakt. Een paar keer naar de dierenarts waar ik een roesje heb gekregen zodat ze foto’s konden maken. (Op een van de foto’s zie je me liggen bij de dierenarts). Een dagje naar het strand, de puberteit begint, de wandeling met mijn broertjes, en daarnaast leer ik natuurlijk nog de basis commando’s en wordt ik gesocialiseerd met andere honden en situaties zoals mee op visite gaan bij mensen. Soms is het teveel voor me en dan wordt ik heel druk. Met name in de avonduren moet de spanning er dan uit. Ik ben een hond die snel overprikkeld is dit betekend dat Myrthe en Willeke alles heel rustig aan doen. Vaak wordt er gezegd dat pups zo snel mogelijk alles moeten leren en gezien moeten hebben. Myrthe en Willeke zijn het hier niet mee eens. Pups moeten rustig, vol vertrouwen en plezier gesocialiseerd worden. Dat betekend bv:
Een spannende dag bij de dierenarts, daarna bv. 2 dagen bijkomen en geen spannende dingen doen. Korte wandelingen, lekker naar het bos en veel speuren. Als je merkt dat je hond dan weer rustiger wordt en toe is aan een nieuwe uitdaging dan ga je weer rustig trainen of socialiseren. Soms heb ik dagen met wat kleine dingentjes, bv. even naar het bos, dat wat boodschappen halen bij Myrthe op haar werk, en even spelen bij de ouders van Myrthe of Willeke. (Met spelen bedoel ik de tuinen omspitten en speelgoed verstoppen in de bosjes). Socialiseren is meer dan je hond in een situatie gooien en dan moet hij het maar uitzoeken. Socialisatie is een band opbouwen met je hond zodat deze je vertrouwt in elk denkbare situatie en dat hij weet dat zolang jij er bij bent alles wel goed komt. De dierenarts is spannend maar zolang jij erbij bent en hem daarna rust geeft is deze spanning helemaal niet erg. Vind hij dit wel ontzettend eng dan betekent dit dat je af en toe naar een situatie moet en daar niets moet doen. Ga even wegen bij de dierenarts en weer naar huis. Vindt hij het wegen zelfs eng dan ga je alleen naar binnen, laat de assistente even met hem knuffelen (als je hond dit wil) en dan weer naar huis. Ik heb zelf met mijn charmes een knuffelvriendin geregeld bij de dierenarts. Bijna elke week ga ik knuffelen met Kim een van de assistentes van de dierenarts in Someren. Even knuffelen en een koekje halen en we gaan weer naar huis. Vind hij de winkel eng ga dan niet elke dag naar de winkel en blijf niet extra lang totdat hij rustig is. Maar ga gedoseerd, kies een moment dat het rustig is in de winkel, naar binnen en naar buiten niet onnodig lang de tijd nemen. Zo ga je het opbouwen totdat hij de winkel wel leuk vind. Socialiseren is plannen en vooruitdenken! Haastige spoed is zelden goed en dit geldt zeker als het gaat om socialiseren!


Een overprikkelde, vermoeide pup leert niets en daarom moet je alles lekker op je gemak doen en het leuk houden voor de hond. Merk je dat je hond wel te vol zit van alle prikkels en te druk of “vervelend” wordt dat ga je rust nemen! Speuren, kauwen en rust, niet te veel van hem vragen want hij kan commando’s op zo’n momenten echt niet opvolgen. Een paar dagen rust doet wonderen en dan kan de hond daarna de hele wereld weer aan.

Hopelijk vonden jullie het weer leuk om mijn blog te lezen! De volgende keer ga ik jullie wat vertellen over het alleen thuis blijven.

Heel veel knuffels en pootjes van Noah

 

Lees hier deel 4 van mijn blog

Lees hier deel 3 van mijn blog

Lees hier deel 2 van mijn blog

Lees hier deel 1 van mijn blog

Hondenuitlaat etiquette

 

Er zijn geen officiële regels over het wandelen met je hond in het bos of op straat. Toch leveren veel situaties narigheid op omdat we erg weinig rekening met elkaar houden. Als iedereen wat meer rekening met elkaar houdt en niet alleen aan zijn/haar eigen hond denkt maar ook aan die van een ander dan kunnen veel vervelende situaties voorkomen worden! Een paar “ongeschreven regels” hebben we hieronder op een rijtje gezet:

1: Houd honden zichtbaar onder controle

Als je een wandelaar, fietser, ruiter etc. passeert lijn je hond aan of houd hem zichtbaar vast aan halsband/tuigje. Veel mensen geven een wacht/zit/down commando maar degene die jij passeert weet niet of je hond dit commando ook wel daadwerkelijk opvolgt. Dus om het voor iedereen prettig te houden houd je hond even zichtbaar vast.

2: Lijn je hond aan als je een andere aangelijnde hond passeert

Deze regel is zo ontzettend belangrijk maar veel mensen houden hier totaal geen rekening mee. Jij weet niet waarom de andere hond is aangelijnd! Deze is nooit zonder reden aan de lijn. Misschien is deze ziek, net geopereerd, valt uit naar andere honden uit angst, is hij in training etc. Ook hier is zichtbare controle weer belangrijk voor de andere eigenaar die zijn hond al aan de lijn heeft!

3: Laat jou hond NOOIT naar een andere aangelijnde hond lopen

Deze regel hoort natuurlijk ook bij regel 2. Het is voor de eigenaar met de aangelijnde hond ontzettend vervelend om elke keer lastig gevallen te worden door andere honden. Dit levert veel woede en zeker ook problemen op voor zowel de eigenaar als de hond aan de lijn of jou hond. Ook al doet jou hond niets naar de andere hond. Jij weet niet wat de andere hond doet! Roep dus niet naar mensen “maar hij doet niets hij wil alleen spelen”. Grote kans namelijk dat de andere hond wel wat doet of niet mag spelen!

4: Laat aangelijnde honden geen contact maken

Voor beide honden is communiceren veel moeilijker als ze aan de lijn zitten. Wat vaak resulteert in ruzie. Of wij staan zo druk met elkaar te praten dat we de honden vergeten zodat we helemaal niet doorhebben wat er gebeurd en of er ruzie gaat komen.

5: Vermijd drukke wandelgebieden of uitlaatplekken met een loopse teef

Als je teef loops is (de periode van vloeien en 2 weken daarna) laat haar dan uit op plekken waar weinig honden komen en op tijdstippen dat het niet druk is! Laat je teef altijd aan de lijn! Mocht je toch iemand anders tegenkomen met een hond waarschuw dan even netjes dat jou hond loops is. Zo kan de andere eigenaar de keuze maken om de hond ook aangelijnd te houden of ergens anders te gaan wandelen. Je veroorzaakt een hoop problemen als je toch gaat wandelen met je loopse teef en er is een reu in de buurt. De reu eigenaar zal zijn hond niet of heel moeilijk onder controle kunnen

houden omdat deze gek wordt van de geurtjes die je teef verspreid. Met het gevolg dat de reu kan weglopen en jou gaat lastigvallen! Met evt. ongewenste netjes als resultaat. Ga niet de kat op het spek binden en neem je verantwoordelijkheid. Eventjes aanpassen in de periode dat je teef loops is en dan kan iedereen gewoon prettig wandelen in het bos.

6: Geef de hond van iemand anders nooit wat lekkers

Je weet niet of deze hond een allergie heeft. Dan kan jou lief bedoelde koekje een hoop problemen veroorzaken. Wil je de hond toch graag iets geven vraag het eerst netjes aan de eigenaar.

7: Als je een uitrollijn hebt (Flexi) zet deze kort en op de rem als je iemand passeert

Zo voorkom je dat de hond ineens wegschiet en alsnog naar de andere hond/fietser/paard/wandelaar toe kan. Of dat je lijn ineens voor het paard of fietser terecht komt met alle gevolgen van dien.

8: Normale omgang met elkaar

Mocht er toch iets voorvallen omdat je bv. te laat was met het aanlijnen van jou hond bied je excuses netjes aan! En als je ziet dat iemand anders rekening met jou houd door bv. zijn hond ook aan te lijnen zeg even netjes dank je wel!

Noah's blog deel 9: Luisteren naar je hond

Blog Noah “luisteren naar je hond”

We hebben al een lange tijd geen blog meer geschreven. We hebben de laatste tijd vooral veel met Noah gedokterd ivm. een rugprobleem en daarbij is een blog schrijven er nogal bij ingeschoten. Maar we zijn er weer! Dit keer een blog over luisteren naar je hond en over een “fout” die ik maakte. Want ja, zelfs trainers maken fouten en elke trainer die zegt dat bij zijn/haar eigen hond alles vanaf dag 1 perfect gaat daarvoor moet je weg rennen want dan klopt er iets niet ;).

Vorig jaar veranderde Noah van een sociale hond naar een hond die behoorlijk uitviel naar andere honden. Deze gedraging kwam oa. door de pijn in zijn rug. Pure zelfverdediging om te voorkomen dat de andere honden hem nog meer pijn zouden doen. Vanaf moment 1 dat we deze gedraging zagen zijn we hem gaan helpen/trainen door consequent en ten alle tijden afstand te creëren zodat hij niet de behoefte voelde om de andere hond weg te jagen. Hier werd hij rustiger van en kreeg wat meer vertrouwen (ook in ons!) omdat hij de confrontatie niet aan hoefde te gaan en we hem hielpen. Aangezien de oorzaak van het gedrag pijn was konden we pas echt gaan trainen vanaf het moment dat deze oorzaak weg was, anders is het “dweilen met de kraan open”.

Vaak hoor/lees ik dat wij “met onze eigen energie” kunnen regelen hoe een hond wel/niet reageert. Hierin denk ik dat wij onszelf veelste veel macht toeeigenen. Ik denk absoluut dat honden onze emoties en lichaamstaal feilloos oppikken! Daar zijn ze meesters in. Ik denk ook zeker dat we “spiegels” van elkaar zijn. Ik denk ook dat als je hartstikke gestrest, boos, bang, verdrietig, blij etc. bent dat je hond hierop reageert. Als je hond bang is om dan als eigenaar ook heel paniekerig te doen dat helpt de hond niet. Maar om nou te denken dat je puur en alleen met “je eigen energie” een hond kan laten stoppen met met bang zijn of  bv. laten stoppen met uitvallen.. Nee, daar geloof ik niet zo in. Ik geloof dat het een wisselwerking is tussen hond en eigenaar, goed naar elkaar luisteren. Ik vind het niet eerlijk dat ik van Noah verwacht dat hij rustig reageert puur omdat ik “rust uitstraal”. Hoe zeker ik me ook kan voelen in een situatie wil niet zeggen dat Noah dat dan ook automatisch is. Hij heeft zijn eigen gedachtengang, accosiaties gemaakt en leermomenten gehad. Gedurende mijn leven verzamel ik (en ieder ander mens) dingen in mijn “rugzakje”. Door dit rugzakje reageer/handel ik op bepaalde manieren, vorm ik mijn meningen en vind ik iets van situaties die ik tegen kom. Honden idem dito, door ervaringen gaan er dingen in hun “rugzakje” en dat rugzakje zorgt er bijv. voor welke emotie ze voelen op welk moment en hoe ze daar naar handelen. De emotie die hij voelt daar heb ik erg weinig controle over. Natuurlijk kan ik hem wel helpen als hij een vervelende emotie ervaart! Maar dat is een ander verhaal, een emotie herkennen en er dan naar handelen om hem te helpen DOEN DOEN DOEN. Een emotie zien en alleen maar rust/zekerheid uit stralen uhm NEE. Als voorbeeld: Ik ben als de dood voor vlinders  (ja, ik weet het, schaam schaam ;) ) als ik samen met Myrthe in een vlindertuin loop barst ik alsnog in gillen uit, hoeveel rust Myrthe ook uitstraalt. Mijn angst, is mijn emotie en daar heeft Myrthe maar beperkt (en soms helemaal geen) invloed op. Myrthe heeft vliegangst, als we moeten vliegen kan ik niet veel anders doen dan braaf haar handje vasthouden, haar helpen, en hopen dat Myrt niet teveel angst ervaart. Ik kan de angst anzich niet wegnemen door zelf maar “rust uit te stralen”.Natuurlijk als ik ook paniekerig ga doen, ga roepen dat we neerstorten en rampverhalen ga vertellen is dat alles behalve helpend.  Maar om nou te denken denk ik puur met mijn uitstraling de angst weg kan halen daar geloof ik niet in. Als een hond heel bang is, dan heb jij daar als eigenaar ook maar beperkt of soms geen controle over! Overschat jezelf niet en luister naar wat je hond je laat weten! Bedenk samen manieren om hem te helpen met zijn emoties/angsten.

Nu we een tijdje verder zijn gaat het stukken beter met Noah. Maar wat ik bij mezelf merkte is dat ik bleef hangen. Afstand nemen en “krampachtig” voorkomen dat er een andere hond bij Noah in de buurt kwam (geloof me, als je een paar keer je hond naar huis moet dragen omdat hij niet meer kan lopen nav. van een klap van een andere hond, dan leer je snel dat je andere honden niet bij jouw hond in de buurt wil hebben  ). Mijn emoties/gedachten waren nog helemaal niet veranderd ten opzichte van andere honden, terwijl Noah al wel aan het veranderen was! Wat ik netjes, zoals ik heb geleerd bleef doen: afstand nemen en het voor je hond opnemen. Daar kwam het punt dat ik vergat naar Noah te luisteren en mezelf overschatten.. “ik heb er voor geleerd, ik weet wat we moeten doen”. Ik merkte dat het afstand nemen iets minder vloeiend ging dan voorheen. Als hij ergens stond te snuffelen en er kwam een andere hond aan moest hij met mij mee om afstand te nemen en ik had helemaal niet door dat Noah daar helemaal niet meer zoveel behoefte aan had. Tot Myrthe mij erop wees dat Noah misschien wel helemaal niet meer zoveel afstand nodig heeft en het prima zelf kan regelen. Vanaf dat moment ben ik niets meer gaan doen. Ik ben puur en alleen naar Noah gaan kijken en warempel.... Hij regelt het PERFECT zelf! Als hij een hond ziet die hij heel spannend vind neemt hij uit zichzelf heel veel afstand of steekt de straat over. Ziet hij een hond die hij niet kent maar niet heel spannend vind neem hij een meter of 4a5 afstand en gaat daar staan kijken naar de hond of snuffelt wat onopvallend op de grond. Ziet hij een hond die hij wel kent, staat hij stil en wacht tot de andere hond is gepasseerd. Hij past zijn tempo aan (gaat langzamer lopen) en beslist zelf prachtig hoeveel afstand hij wil. Sinds ik daarnaar luister en maar braaf volg wat Noah mij laat weten gaat het wandelen zo veel beter en kunnen we heerlijk ontspannen met hem lopen. Noah kreeg de controle terug en ik (afgezien een klein deukje in mijn ego, “want ik heb ervoor geleerd” ;) ) heb veel geleerd van Noah. Soms doen we ze te kort, nemen we de beslissingen teveel over en komen ze niet tot hun recht. Dat is zonde, ze weten het zelf namelijk zo ontzettend goed hoe ze moeten comminuceren en wat ze nodig hebben!

(Even voor de goede orde, oversteken, afstand nemen, naar je hond luisteren ed. gaat natuurlijk wel altijd veiligheid aan vooraf. Als Noah bijv. wil oversteken kijk ik natuurlijk wel eerst of het veilig is om over te steken. Veiligheid voor alles!).

 

Lees hier deel 8 van mijn blog

Lees hier deel 7 van mijn blog

Lees hier deel 6 van mijn blog

Lees hier deel 5 van mijn blog

Lees hier deel 4 van mijn blog

Lees hier deel 3 van mijn blog

Lees hier deel 2 van mijn blog

Lees hier deel 1 van mijn blog

Turid Rugaas

In het weekend van 19 en 20 oktober was Turid Rugaas in Nederland om een seminar te geven over Problem Solving Solutions. Ook Pets Care Center was hier aanwezig. 

Turid is een bekende Noorse trainer die gespecialiseerd is in angst, stress en agressie bij honden. We volgen haar al jaren om onze kennis up-to-date te houden. De hondenwereld blijft namelijk altijd in beweging en we krijgen steeds meer inzichten en kennis waar wij van Pets Care Center onze trainingen op aanpassen.  

We hebben veel nieuwe inzichten gekregen en erg genoten van dit weekend en kunnen er weer met frisse moed tegenaan!